Avrupa Alevi Birlikleri Kınfederasyonu (AABK), Alevi Bektaşi Kültür ve Cemevi Başkanlığı’nın Alevileri asimile etme çalışmalarına karşı uyarı yazısı yayınladı.
HABER MASASI – AABK, yayınladığı yazısında, “Avrupa Alevi Birlikleri Konfederasyonu olarak, Alevi toplumunun hak arayışının takipçisi olmaya ve tarihin yeni Hınzır Paşalarına karşı mücadeleye devam edeceğimizi kamuoyuna saygıyla duyururuz” ifadelerini kullandı.
AABK’nın Kamuoyuna Duyurduğu Yazısının Tam Metni:
“Alevi Bektaşi Kültür ve Cemevi Başkanlığının Şiileştirme Çabalarına Karşı Uyarıyoruz
Alevi Bektaşi Kültür ve Cemevi Başkanı Esma Ersin’in kara çarşaflı Irak gezisi, Aleviliği Şii-İslam anlayışıyla özdeşleştirme çabasının yeni bir örneği olarak karşımıza çıkmıştır.
Alevi inancını Kudüs’te, Mekke’de ya da Hac’da arayanlar; Aleviliğin özünden ve temel öğretisinden uzaklaşmış, bilerek ya da bilmeyerek asimilasyon politikalarının öncülüğünü yapmaktadır. Kendilerine biçilen misyon da tam olarak budur.
Alevilik; kendine özgü öğretisi, erkânı ve felsefesi olan bağımsız bir inançtır. Alevi toplumu bu asimilasyon girişimlerine dün boyun eğmemiştir, bugün de eğmeyecektir.
Söz konusu görsel, bu geziye ait olup Alevilikle hiçbir şekilde bağdaşmayan, İslamcı bir örtünme ve giyim tarzıyla hareket eden bir kesime aittir. Bunu bilinçli biçimde yapan Esma Ersin, aslında geçmişte İran Molla rejiminin Cumhurbaşkanı Mahmud Ahmedinejad’ın Erdoğan’a söylediği iddia edilen “Siz Sünnileştiremiyorsanız, verin biz Şiileştirelim” yaklaşımının hayata geçirilmiş hâlini temsil etmektedir. Müslümanlaştırma politikası bununla da bitmiyor elbette.
Alevi Bektaşi Kültür ve Cemevi Başkanlığı, bugüne kadar yürüttüğü tüm faaliyetlerde, Aleviliğin özünü araştırmak ve hakikat felsefesini incelemek yerine, bu özgün yolu sürekli İslamiyet’e bağlama çabası içinde olmuş ve bu doğrultuda hareket etmiştir.
Alevilik; yüzünü bilime, aydınlığa, laikliğe, sekülerizme ve özgürlüklere dönmüş bir YOL’dur. Özünde aradığı ve merkezine koyduğu şey bir yer ya da mekân değil, insanın kendisi ve evrenin bütünüdür. Alevilerin kıblesi insandır; doğan güneş, akan su, toprağa can veren ağaçtır.
Bu hakikat yolunun erenleri, kendi çıkarları için ya da herhangi bir iktidar gücünün gölgesinde kendi toplumuna ihanet eden bu çevreyi çok iyi bilmekte ve tanımaktadır. Bu YOL’a yapılan en büyük saldırı, bugün kendini “Aleviyim” diye tanıtıp mevcut iktidarın eteğinden tutanlar tarafından yapılmaktadır.
Alevilere ve Alevi kurumlarına yıllardır uygulanan haksızlıkların haddi hesabı yoktur. Bugün ekonomik zorluklar, örgütlü Alevi toplumunu bölmek için bir araç olarak kullanılmaktadır. Tıpkı iktidarın kömür ve makarna dağıtımını bir sosyal devlet uygulaması gibi sunma çabasında olduğu gibi, burada da bir dilencilik kültürünün topluma dayatıldığına tanık oluyoruz. Oysa Alevilerin anayasal hakları tanınmış, ibadethanelerimiz yasal statüye kavuşturulmuş olsaydı; Yargıtay’ın cemevlerinin elektrik faturalarına ilişkin lehte kararına rağmen bu kararı uygulamayan devlet, Alevileri bu tür yardım kurumlarına başvurmaya mecbur bırakmayacak ve dilencilik kültürünü topluma dayatmayacaktı.
Bizler bu düzeni reddediyor ve burada yapılmak istenenin ne olduğunu çok net biçimde görüyoruz. Alevilere madem bir barış eli uzatılıyor, bu el bir “zekât eli” olmamalıdır. Biz yasal hakkımız olanı istiyoruz; bu hak, bu ülke çatısı altında yaşayan ve laik olduğu iddia edilen Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nde tüm inançlara eşit mesafede davranılmasını gerektirir.
Alevi toplumunun içine, iş birliği yapan kurumlar ile bu iş birliğine karşı çıkan kurumlar arasında bir ayrım yaratılmaya, bir fitne yerleştirilmeye çalışılmaktadır. İyi niyetli bir iktidarın, Alevileri bölmek yerine onlara hak ettikleri hakları teslim etmesi beklenirdi.
Ancak biz biliyoruz ki Osmanlı’da oyun bitmez. Gerçek niyet Alevilere hizmet etmekse; Alevileri anayasal güvence altına alan ve ibadethanelerimize yasal statü kazandıran yasalar çıkarılmalı, Alevi çocuklarına yönelik zorunlu din dersleri ve İslami müfredat seküler hâle getirilmeli, Diyanet İşleri Başkanlığı’nın anaokulu ve kreşlerden el çekmeli ve yurt dışına, özellikle Avrupa’ya aktardığı bütçeler durdurulmalıdır. Toplum ağır ekonomik koşullar altında yaşam mücadelesi verirken, halkımızın vergileriyle yurt dışında farklı selefist yapıların fonlanmasına son verilmelidir.
Bu kurumun kuruluş amacı gerçekten Alevilere hizmet etmek olsaydı, öncelikle yasal eksiklikleri gideren düzenlemeler hazırlanır ve bunlar meclise sunulurdu(yada daha önce sunduğumuz önerilere kulak verilirdi). Oysa bugün karşımızda duran tablo, hizmet ettiğini iddia ettiği Alevi toplumunu yasal olarak dahi tanımayan bir çelişkidir.
Soruyoruz: Bu oyun daha ne kadar sürdürülecektir? Bugün 8 Avrupa ülkesinde Alevilik kendine özgü bağımsız bir inanç olarak resmen tanınmaktadır. Ama kendi öz yurdunda hâlâ yasal olarak tanınmayan bir toplum durumundadır.
Avrupa Alevi Birlikleri Konfederasyonu olarak, Alevi toplumunun hak arayışının takipçisi olmaya ve tarihin yeni Hınzır Paşalarına karşı mücadeleye devam edeceğimizi kamuoyuna saygıyla duyururuz.
Gül Cemallere Aşk-ı Niyazlarımızla
Avrupa Alevi Birlikleri Konfederasyonu”

