Hasan Alıcı yazdı✍️
Madımak Katliamı Hafıza Merkezi’ni küçümsemeye, itibarsızlaştırmaya ya da “şaibe”, “rant”, “yolsuzluk” imalarıyla gölgelemeye çalışanlar şunu çok iyi bilmelidir ki; bu çalışma sıradan bir internet sitesi çalışması değildir.
Bu çalışma; yakılarak katledilmiş insanların çığlığıdır, kül olmuş bağlamaların hafızasıdır, yıllarca susturulmuş bir halkın kendi tarihini kendi elleriyle yeniden yazma iradesidir. Çünkü Aleviler, yüzyıllar boyunca baskılar, yasaklar, sürgünler, katliamlar ve inkâr politikaları nedeniyle kendi tarihlerini özgürce yazamadılar. Onların hikâyelerini çoğu zaman egemenler yazdı. Ve egemenlerin yazdığı tarihte; katiller kahraman, mazlumlar ise suçlu ilan edildi.
İşte Madımak Katliamı Hafıza Merkezi tam da bu yüzden tarihsel bir kırılmadır.
Bugün bazı çevrelerin hiçbir araştırma yapmadan, projeyi incelemeden, emek veren insanları hedef alarak ortaya attıkları çirkin ithamlar; yalnızca bir projeye değil, Alevi toplumunun ortak hafızasına yönelmiş bir saldırıdır.
Peki nedir bu çalışma?
Bu çalışma; yalnızca bir “belgesel” değil, gelecek kuşaklara bırakılmış dijital bir vicdan arşividir. Bu çalışmada; binlerce belgeyi barındıran dijital kütüphanesiyle akademisyenlerin ve araştırmacıların başvurduğu büyük bir kaynak oluşturulmuştur.
Madımak Dijital Kütüphane
- Katliam tanıkları, aileler, araştırmacılar ve dönemin tanıklarıyla yapılan 162 saatlik sözlü tarih kayıtlarıyla yaşayan hafıza korunmuştur.
Madımak Sözlü Tarih Arşivi
- Katledilen canlarımız için oluşturulan sanal müze ile dijital çağın en önemli hafıza çalışmalarından biri ortaya çıkarılmıştır.
Madımak Sanal Müze
- Katliam öncesini, süreci ve sonrasını anlatan web belgeseli hazırlanmıştır.
Madımak Web Belgeseli
- Ayrıca uzun metraj belgeseller, anma filmleri ve görsel arşivlerle büyük bir kültürel hafıza oluşturulmuştur.
Soruyoruz?
Bugüne kadar Alevi tarihine dair bu ölçekte kaç çalışma yapıldı? Kaç kurum bu kadar kapsamlı bir dijital hafıza merkezi kurabildi? Kaç kişi yıllarını verip tanıkları tek tek kayıt altına aldı?
Kolay olan üretmek değildir. Kolay olan çamur atmaktır.
Zor olan; yakılmış insanların hafızasını geleceğe taşımaktır. Zor olan; katliamları unutturmamaktır. Zor olan; yok edilmek istenen bir halkın belleğini yeniden kurmaktır.
Bugün Madımak Hafıza Merkezi’ne saldıran anlayış, yarın Maraş’ı, Çorum’u, Gazi’yi, Dersim’i konuşan herkesi susturmak isteyecektir. Çünkü hafıza korkutucudur. Gerçekler rahatsız edicidir. Belgeler inkârcılığı bozar.
Madımak Katliamı Hafıza Merkezi; yalnızca Alevilerin değil, Türkiye’de hakikat, yüzleşme ve toplumsal vicdan arayan herkesin ortak değeridir.
Eleştiri yapılabilir. Ama yalanla, imayla, kulaktan dolma bilgilerle, emek hırsızlığıyla yapılan saldırılar eleştiri değil; vicdansızlıktır. Bugün yapılması gereken şey; hafızaya saldırmak değil, yeni hafıza merkezleri kurmaktır.
Maraş için, Çorum için, Gazi için, Dersim için. Ve insanlığın utanç duyduğu bütün katliamlar için.
Çünkü unutulan her katliam, bir sonrakinin yolunu açar.
Sevgi ile…